praag.co.za

Meer as 80 persent van die brandstof wat gebruik is in die ingryping het van die VSA se militêre magte gekom. So ook die logistieke ondersteuning. Maar byna al die bevele in die operasie het van Amerikaners gekom. Slegs agt lugmagte is deur hul verdedigingsministries toegelaat om enige bomme te laat val. Baie oorvlugte is gedoen deur die alliansie, blykbaar net vir die simboliek daarvan. Terwyl die meeste lugaanvalle deur nie-Amerikaanse vliegtuie gedoen is, moes die VSA die operasie koördineer.

Dit kan hulle doen deur hulle groter slaankrag, goeie tegnologie en ruimtesatellietstelsels.

In 1980, het die Europese lande vir 40 persent van NAVO se totale verdedigingsbegroting ingestaan. Nou is hulle verantwoordelik vir 20 persent. Wes-Europa is gerig op humanitêre verligtingsoefeninge, met die uitsondering natuurlik van Frankryk en Brittanje.

Gedurende die Koue Oorlog, is NAVO geheel en al oorheers deur die Verenigde State en binne die EU veel meer deur Noord-Europese lande as hul suidelike bure. Niemand het werklik omgegee toe Griekse premier Andreas Papandreou in die 1980's sy land se uittrede uit die verdrag aankondig nie, want hulle het geen impak meer gehad nie.

Omdat NAVO nie in warm oorloë gedurende die Koue Oorlog betrokke was nie, is die ongemaklike werklikheid van die spanning tussen die EU en die VSA in die alliansie versluier. Post-Libië, is dit nie meer nie.

Die oorspronklike kerndoelwit ontbreek vandag: Die verdediging van Sentraal-Europa teen die Sowjet-Unie. Die verdwyning van daardie kerndoel verswak NAVO. En die onttrekking van twee van die vier Amerikaanse brigades uit Europa teen 2014 sal dit verder aftakel.

Dit beteken dat Frankryk 'n veel groter rol binne Europa sal kan speel sonder NAVO. In daardie opsig het die pro-Amerikaanse Sarkozy 'n slag vir Frankryk geslaan teen die Amerikaners se betrokkenheid in Europa se verdediging. Die Franse het niks gehad om te verloor in Libië nie en alles om te wen aan eer en aansien vir sy magte op 'n internasionale verhoog.

As 'n politieke stabiliseringsagent in Europa self, wil dit voorkom of Frankryk daardie rol onder Hollande in die oog het.

NAVO is 'n politieke, diplomatieke en militêre meganisme wat gerig is teen 'n Russiese ontwerp. Hoe meer Europa onder sy skuldkrisis gebuk gaan, hoe groter is die moontlikheid van geopolitieke vordering wat gemaak sal word deur Rusland.

As Hollande nie oortuig kan word om binne die alliansie te bly nie, hoop die VSA dat NAVO ten minste die toekomstige geopolitieke rigting van Duitsland sal bly bepaal. Solank as wat NAVO bestaan ​​en Duitsland 'n lid is, is die kanse van Duitsland binne 'n alliansie met Rusland in die komende jaar kleiner.

NAVO soos dit nou daar uitsien is vir die Amerikaanse hegemonie die goedkoopste manier om mag uit te oefen. Sonder die bestaande konsensus, raak dit egter baie duurder, ook vir die VSA se beeldbou-oefening soos die Libiese lugaanval gewys het.

Daar is tans 'n Nordiese Gevegsgroep wat die Baltiese en Skandinawiese lande asook Ierland insluit, en die Visegrad Groep wat Pole, Hongarye, die Tsjeggiese Republiek en Slowakye insluit wat binne die alliansie opereer.

NAVO is by uitstek geskik vir lug en die see reddingsendings in Afrika maar dien tans as 'n voertuig vir Europese politieke samehang. Die "slim verdediging"-inisiatief waarvolgens individuele lande hul wapenaankope koördineer is 'n goeie voorbeeld.

Byvoorbeeld, die Nederlanders het in die ontbinding van hulle tenkbataljonne vertroue in die Duitse eenhede gestel om Nederlandse gebied te verdedig. Met die besparing, het die Nederlanders belê in missielafweerradars vir fregatte, 'n vermoë waarby alle alliansielede nou baat.

Een van die twee vernaamste aanspraakmakers - Nicolas Sarkozy van die sentrum-regse Unie vir 'n Populêre Beweging en Francois Hollande van die sentrum-linkse Sosialistiese Party - sal op 6 Mei as wenner uitstap.

Meningsopnames gee Hollande die voorsprong. Vroeër vanjaar het die Amerikaanse graderingsagentskap Standard & Poor Frankryk van 'n AAA-kredietgradering gestroop, 'n teken dat Europese state nie genoeg doen om sistemiese probleme in die eurosone aan te spreek nie. Dié stap was nie gewild onder Franse nie.

In Frankryk, soos in baie ander lidlande van die Europese Unie, is daar gewoonlik min ideologiese afstand tussen die hoofstroom van die sentrum-regse en sentrum-linkse partye. Gedeeltelik as 'n gevolg daarvan vaar kleiner, meer ekstremistiese partye goed, soos Jean-Luc Mélenchon, die ekstreemlinkse kandidaat gewys het. Ook Marine Le Pen van die regse Front National het uitstekend gevaar deur 20% van die stemme op haarself te verenig.

Tussen Le Pen en Sarkozy is daar egter tans insgelyks baie min verskille in standpunte en die president verwens Le Pen seker dat sy die belangrikste kwessie, naamlik 'n anti-Moslemsentiment, gemonopoliseer het. Daaragter skuil op die koop toe 'n nasionalisme wat niks goeds vir die VSA inhou nie.

Ten spyte van die ideologiese samevloeiing van die belangrikste partye, sal die uitslag van die verkiesing waarskynlik 'n beduidende uitwerking op sowel buitelandse as binnelandse beleid hê. Hollande het belowe om die Franse troepe uit Afghanistan te onttrek aan die einde van 2012. Frankryk het tans ongeveer 3600 troepe in Afghanistan.

Sy veldtog het ook laat deurskemer dat hy dalk Sarkozy se 2007-besluit om deel te wees van NAVO se geïntegreerde bevelstruktuur, 'n stap waarteen die Sosialiste gekant is, sal heroorweeg. Nie alleen die gemiddelde kieser nie, maar baie Moslems, is uiters kriewelrig oor Franse deelname daar. En Frankryk het Noord-Afrikabande om in ag te neem.

Hoewel Sarkozy waarskynlik Frankryk se mees pro-Amerikaanse leier sedert die Tweede Wêreldoorlog is, wil hy ook die onttrekking uit Afghanistan bespoedig, en Franse troepe teen die einde van 2013 uit hê.

Die volgende Franse president sal egter met sy NAVO-bondgenote moet reken en bly by 'n onttrekkingsrooster waarop ooreengekom is vir die komende NAVO-beraad in Chicago. En hoewel Hollande laat deurskemer het dat hy Frankryk gaan distansieer van NAVO, sal hy die verhouding as gevolg daarvan moeilik ongedaan kan maak, hoop die VSA.

Frankryk se pogings om Europa se reaksie op die Arabiese lente en NAVO se optrede in Libië te lei, het dalk gehelp om Frankryk se aansien in Amerika te verbeter, maar nie tuis nie.

In Wes-Afrika sal Frankryk steeds meeding met die VSA en indien Hollande wen, gaan dié mededinging beslis verdiep. Amerika het in Suid-Afrika 'n bondgenoot gevind teen China in die Franssprekende lande daar, maar die Franse het 'n stewige voorsprong in hulle agterplaas vanweë taal, administrasie en die CFA-geldeenheid, en speel die twee groot moondhede teen mekaar af.

Wanneer dit kom by die Europese Unie en sy voortgesette finansiële krisis, is beide kandidate bewus van groeiende anti-EU-sentiment onder die publiek. Sarkozy het die vooruitsig van grensbeheer en die herwaardering van bestaande reëlings vir die vrye vloei van mense onder die lidstate gestel.

Intussen het Hollande aangedui dat hy van voornemens is om die EU se nuwe fiskale verdrag te onderhandel, en aangedring dat die transaksie meer bepalings wat groei sal stimuleer insluit. Hy praat ook van tariewe op invoere vanuit lande wat nie aan EU-standaarde voldoen nie.

Alhoewel beide Sarkozy en Hollande soms die anti-EU-kaart speel om die verregse en verlinkse publiek tevrede te hou, omdat beide vyandig teenoor globalisering en Europese integrasie staan, sal nie een van die twee die Europese projek verraai nie.

Die volgende Franse president sal eerder 'n leidende rol speel om nuwe lewe in die EU te blaas, wat beteken dat hy voorsiening sal moet maak vir openbare skeptisisme oor Europese integrasie.

Die verkiesing beloof om 'n impak te hê, hoewel 'n beskeie een, op Duits-Franse verhoudinge, wat nog steeds die belangrikste skakel in die EU bly. Samewerking tussen Berlyn en Parys sal die EU se anker bly, wat enige Franse president min ruimte laat en 'n frustrasie vir die Amerikaners bly.

Die ekonomiese planne wat aangebied word deur beide kandidate is daarop gemik om kiesers die hof te maak met meer as realistiese oplossings vir Frankryk se ekonomiese uitdagings. Frankryk se openbare besteding is die hoogste in die eurosone.

In die lig van Frankryk se geskiedenis van sosiale onrus en ontwrigtende stakings, bly politici van regoor die politieke spektrum lugtig vir drastiese stappe om die land se ekonomiese beleidsrigtings te verander.

Die deelstaat Kalifornië is in 1978 geskud deur ‘n belastingbetalerskawolt. As gevolg van hoë inflasie het eiendomswaardasies die hoogte in geskiet, met gevolglike buitensporige verhogings in eiendomsbelasting. Uiteindelik het dié hoë eiendomsbelasting veral bejaardes begin bedreig. Bejaardes kon nie meer hul eiendomsbelasting betaal nie. In 1978 is Voorstel 13 deur ‘n referendum aanvaar. Die nommer 13 was inderdaad ongelukkig vir die Kaliforniese monsterstaat wat verslaaf was aan belasting. Dit het die maksimumbelasting tot 1% van enige eiendom se waarde beperk, en ook die maksimum jaarlikse verhogings in eiendomswaardasies vasgestel. Sommige mense meen selfs dat belastingbetalerkawolte soos Voorstel 13 regstreeks tot Ronald Reagan se verkiesing bygedra het.

Suid-Afrika se ANC-vampierstaat word tans deur sy eie Voorstel 13 in die gesig gestaar: ‘n belastingbetalerkawolt in die Gautengprovinsie teen ons eie vampierstaat. Baie dink sekerlik dit gaan bloot oor tolgeld, maar dit is eintlik ‘n veel dieper kawolt, ‘n opstand teen die ANC-kaders se vergrype. Mense is keelvol daarvoor om te lees van uitspattige partytjies, verkwisting, korrupsie, plundery en onbekwaamheid. Ons voel eendragtig gewalg deur Malema se R250 000-Breitlinghorlosie, Zuma se soveelste vrou en die uitspattige vergrype van Khulubuse Zuma en ander parasietkaders.

Die belastingbetalers in Gauteng kan voorts eenvoudig nie die buitensporige tolgelde wat die ANC se vampierstaat deur middel van Scamral (Sanral) wil hef, bekostig nie. Vir baie huishoudings is dit ‘n keuse tussen kos in hul kinders se monde, of die voortgesette voerdery van die vampierkaders van die ANC. Is Khulubuse Zuma nie reeds vet genoeg nie?

Die saak staan nou só: Daar is geen manier dat Scamral sonder die publiek se samewerking ‘n sukses van sy rooftollery kan maak nie. Koop te min mense e-skyfies, stort die ganse gekkespul onmiddelik in duie, en ly die tenderpreneurs wat ongetwyfeld hul smerige vingers iewers in die spul het, enorme verliese. Weier ons om soos wafferse skape ter slagting e-skyfies te koop, moet Scamral ‘n omslagtige proses volg om ons te beroof.

Hulle moet jou motor eerstens vanaf ‘n foto identifiseer. Daar is weliswaar outomatiese maniere om so te maak, maar dit werk nie 100% van die tyd nie, en sowat 15% van alle nommerplate is vervals.

Tweedens moet hulle dan vir jou ‘n rekening stuur, wat ‘n enorme las op beide Scamral asook die SA Poskantoor gaan plaas. Die Poskantoor sukkel reeds om sy gewone werkslas uit te voer sonder dat sy werknemers die inhoud van posstukke bevry, laat staan nog miljoene ekstra posstukke aflewer en miljoene betalings terugdra na Scamral se bendehoofkwartier.

Derdens moet Scamral se RA-aanstellings by sy bendehoofkwartier dan miljoene betalings met die hand prosesseer (dis nou as genoeg van ons slim en moedswillig genoeg is om hulle per tjek te betaal, om hul las sodoende nog erger te maak.)

Bostaande is ‘n onbegonne taak en ‘n ondraagbare las op Scamral. Hy kan dit onmoontlik nie volhou nie.

Jy en ek staan hier voor ‘n unieke geleentheid. Ons kan nie ons ander belasting maklik van die ANC se vampierstaat weerhou nie, maar ons kan wel sorg dat die rooftollery in duie stort. Al wat nodig is, is om te weier om vrywillig deur die slagpale se drukgang te loop, indien 'n mens vir deur vir Scamral se e-skyfiebedrog sou registreer.

Registreer jy nié, gaan jy weliswaar moontlik op die korttermyn meer moet betaal. Scamral besef baie goed dat hy nie sonder e-skyfies die mas kan opkom nie, en het straftariewe vir nie-geregistreerdes ingestel. Hierdie gaan egter ‘n korttermynsituasie wees. As genoeg Gautengse lammertjies weier om vrywillig by die slagpale aan te meld, gaan die tolrowery vroeër of later eenvoudig in duie stort.

Koop jy wel ‘n e-skyfie, sorg jy dat jy en jou medepadgebruiker ad infinitum die vampierstaat gaan voer, en jy kan doodseker wees dat jou korttermynbesparings in 2013, 2014 en verder die toekoms in vernietig sal word deur Eskom-agtige verhogings in tolgeld.

Wat gaan dit dus wees? Gaan jy jou gedweë, e-skyfie in die hand, by die slagpale aanmeld, of gaan jy die ANC se vampierkaders ‘n les leer wat hulle nooit sal vergeet nie, deur te weier om by Scamral te registreer?