praag.co.za

Die skreiende misdaad van die situasie kon ek nie miskyk nie: 'n "Eersterangse" burger in die Nuwe Suid-Afrika vergryp homself met al die haatlike energie in hom aan 'n Christelike student wat net haar Bybelstudiegroep klaargemaak het, en ontsnap daarna. Dit het 'n span dokters ure geneem om haar lewe te red. Die ironie is dat een van daardie geneeshere, dr. Lets, deur die ANC-terroristeregering as staatsgevaarlik beskou word.

Volgens die Eed van Hippokrates, die wetlike plig van 'n geneesheer en hul geloofsbeginsels, het die span dokters reg opgetree, maar volgens die ANC-jeugliga wat voortdurend swartes aanhits om wittes te verkrag en te vermoor was die dokters se optredens eintlik irrelevant gewees. Blykbaar het Zuma sy sukses by die verkiesings ook te danke gehad aan sy status as "verkragter wat losgekom het", wat 'n soort kwytskelding was vir swartes om op dieselfde manier op te tree. Hul demokratiese vryhede is van daardie soort wat die Markies De Sade nagestreef het, naamlik seksueel en moordlustig. 'n Gesonde demokrasie gee 'n mens die vryheid om te leef volgens die beginsels van sy gemeenskap, terwyl die Zumakrasie juis die fundamentele basis van 'n gesonde voortbestaan ondermyn deur voortdurend chaos te veroorsaak en gemeenskappe met angs en trauma te vul. Op hierdie manier word mense perfekte kanonvoer vir die rewolusie.

Tydens Stalin se groot terreurveldtog het baie burgers na jarelange se sielkundige marteling, geestelik verslyt en uitgebrand, hulself vrywillig na die galgtrokke begeef om opgehang te word. 'n Soortgelyke gebeurtenis het ook in Rooi China onder Mao plaasgevind. Die dissidente joernalis Zjeng Yi het in sy verslag Stèles Rouges melding gemaak van hoe selfs kannibalisme op lede van die konserwatiewe Kwo min tang geregverdig was. Hierdie belewenis het sommige tot selfmoord gedryf omdat hulle hiermee gekonfronteer was met die absolute leegheid en onwaardigheid van hul bestaan, terwyl hul heersers vol trots die glorie van die rewolusie verkondig het.

Vandaar dat ek die parallel tussen dr. Lets en die protagonis in Boris Pasternak se roman Dokter Zjivago getrek het. Die verhaal gaan oor 'n jong dokter Joeri Zjivago wat die Bolsjewistiese Rewolusie meegemaak het en ervaar het hoe alle vorme van orde en fatsoen weggeruk was en moord en bloedvergieting die plek daarvan ingeneem het. Zjivago het die individuele mens as hoogste ideaal beskou terwyl die Sowjetstaat mense as kuddediere behandel het. Die indiwidu in hierdie stelsel beteken niks nie. Dit het Zjivago tot die slotsom gebring dat van alle misdade die rewolusie by verre die mees ernstige was.

Die sorgvuldige span van dr. Lets herinner my aan dieselfde deug: die belang van die indiwidu. Die ANC met hul kommunistiese raadgewers beskou die indiwidu minder belangrik as die groep, vandaar dat hierdie verkragting - hoe afskuwelik dit ook is - geen indruk op hulle maak nie. Dit is nou eenmaal 'n newe-effek van die rewolusie. Daardie ander Afrikanerhatende kaviaarkommunis wat volgens gerugte ook nie meer in Suid-Afrika woon nie, Nadine Gordimer, sou seker trots gewees het noudat haar eerdere verwensing keer op keer sy vervulling in "haar" Suid-Afrika vind.

Dit is vir gewone mense van deug moeilik om hierdie dade te verstaan. Dit is in die natuur van kommunisme om barbarisme te bevorder. As voorbeeld kan ons kyk na die skrywes van die Sowjetpropagandis Ilja Ehrenburg wat in sy opstel (in Engels vertaal) "Kill" geskryf het dat as jy nie 'n Duitser per dag doodgemaak het nie, het jy daardie dag gemors. Daar is niks vermaakliker as 'n hoop Duitse lyke nie. Jou kinders smeek jou om soveel moontlik Duitsers te vermoor. Die enigste ding wat tel is hoeveel Duitsers doodgemaak is. Moenie huiwer nie. Maak dood.

Die Rooi Leer, aangevuur deur Ehrenburg se oproep, het goed hul bes gedoen en uiteindelik miljoene Duitse burgerlikes aan die oosfront vermoor, verkrag en uitgehonger, terwyl hierdie gruweldade jarelang onder die tapyt ingevee was.

Is dit nou nie soortgelyk wat die ANC doen nie? Na elke verkiesing kom daar steeds meer kommuniste in die regering, selfs al het niemand vir hulle gestem nie, en hulle beheer watter inligting oor die wêreld versprei mag word en wat nie. Dit is gelukkig danksy internet dat die situasie in Suid-Afrika moeilik verborge kan bly van die buiteland.

Dr. Lets se span, tesame met al Suid-Afrika se dokters het sekerlik een van die moeilikste en ondankbaarste werke in die land, maar hulle vorm 'n klein dog belangrike bastion teen die volskaalse ondergang in 'n wêreld van suiwer anargie en hel. Vanweë die kruipende Nuwe Wêreldorde wat uit dieselfde wanaangepaste kommunistiese misbaksels bestaan, begin ons te besef hoe waardevol dr. Lets se optrede is. Die voortbestaan van die weste as geheel hang indirek van die Afrikaner se optredes af. Ons beskik die krag om die gruwel te ontmasker en die koers van die weste te beïnvloed.

Kom ons doen dit.